Ümraniye escort sabahları gürültülü olurdu. Minibüs kornaları, inşaat sesleri ve aceleyle yürüyen insanların ayak sesleri birbirine karışırdı. Elif bu sesleri artık sert seven bir alarm gibi algılıyordu; yeni bir günün başladığını değil, hayatta kalması gereken bir günün daha geldiğini hatırlatıyordu ona. Yirmi dört yaşındaydı ama içinde taşıdığı yorgunluk, yılların yükünü taşıyordu.
Elif küçük bir bodrum katta yaşıyordu. Penceresi neredeyse kaldırım seviyesindeydi; dışarıdan geçen insanların ayaklarını görürdü sadece. Bu, ona hayatın hep başkalarının yukarısında aktığını hissettirirdi. Ümraniye escort üç yıl önce gelmişti. Evden kaçmamıştı; ev zaten çoktan dağılmıştı. Babasının ölümü, annesinin hastalığı ve borçlar… Hepsi Elif’i erken büyütmüştü.
İlk zamanlar her işi denemişti. Tekstil atölyesinde çalışmış, günde on iki saat ayakta kalmıştı. Aldığı ücret yetmeyince başka yollar aramaya başlamıştı. O yolu seçerken gururunu değil, çaresizliğini dinlemişti. Kendini bu hayatın içinde bulduğunda geri dönmek kolay olmadı. Ümraniye vip escort sokakları, insanı hem saklayan hem de yutan bir labirent gibiydi.
Elif geceleri güçlü görünmeyi öğrenmişti. İnsanların bakışlarını ayırt edebiliyordu; kim anal escort tehlikeli, kim sadece meraklı… Her adımını hesaplayarak atıyordu. En çok da görünmez olmayı istiyordu. Ne sevgi bekliyordu ne anlayış. Sadece zarar görmeden günü bitirmekti amacı.
Bir yanıt yazın